Asset Publisher Asset Publisher

„Łączą nas Drzewa” w Kolbuszowej

Ponad 9000 sosen i różnych gatunków biocenotycznych posadzono w czwartek 5 maja w lesie Nadleśnictwa Kolbuszowa pod Świerczowem. Wydarzenie odbyło się w ramach ogólnopolskiej kampanii „Łączą nas Drzewa”, zainicjowanej w ubiegłym roku.

Organizatorem akcji „Łączą nas drzewa” jest Ministerstwo Klimatu i Środowiska, które realizuje projekt przy współpracy z Lasami Państwowymi na obszarze całej Polski.

- Główną ideą jest uświadamianie, że drzewa stanowią jeden z kluczowych elementów zielonej infrastruktury, zaspokajającej liczne potrzeby społeczne. Dzięki pracy polskich leśników lesistość naszego kraju wzrosła po II wojnie światowej z 21 proc. do prawie 30 proc. powierzchni naszego kraju – mówił w Świerczowie Marek Marecki, dyrektor RDLP w Krośnie.

Po instruktażu udzielonym przez Bartłomieja Pereta, nadleśniczego Nadleśnictwa Kolbuszowa, uczestnicy przystąpili do pracy. Do wspólnego posadzenia leśnicy przygotowali 8000 młodych sosen, 750 świerków oraz po 100-150 sadzonek lipy, śliwy ałyczy, jarzębiny, dzikiej róży. Sadzenie przeprowadzono na powierzchni 1,30 hektara w miejscu zrębu na przygotowanej uprzednio glebie.

- Od lat dążymy, aby jak najwięcej obszarów leśnych odnawiać w sposób naturalny, wykorzystując samosiew, natomiast tam, gdzie natura ma problem z odnowieniem lasu, wprowadzamy sadzonki wyhodowane w  szkółce leśnej  – wyjaśniał Marek Marecki, dyrektor RDLP w Krośnie. – By zachować bioróżnorodność lasu, sadzimy też w niewielkich ilościach gatunki domieszkowe, mające walory biocenotyczne, pozwalające zachować różnorodność biologiczną lasu.

Teren i sadzonki przygotowali pracownicy Nadleśnictwa Kolbuszowa. W akcji wzięło udział ponad 150 osób a byli wśród nich m.in. parlamentarzyści: Zdzisław Pupa, senator, i Zbigniew Chmielowiec, poseł na Sejm RP, starosta Kolbuszowski Józef Kardyś, łowczy okręgowy PZŁ w Rzeszowie Marcin Hendzel, działacze społeczni, strażacy, muzealnicy, policjanci, prawnicy, harcerze, młodzież i dzieci. W sadzeniu brali też udział sygnaliści zespołu „Echo Karpat”.

 

Tekst: Edward Marszałek

Zdjęcia: Dariusz Tabisz


KOLBUSZOWA KOLEJNY RAZ NIEPOKONANA

W sobotę 23 kwietnia 2022 r. już po raz XIX został rozegrany Turniej Piłki Siatkowej o Puchar Przewodniczącego ZO SITLiD w Krośnie pod honorowym patronatem Dyrektora RDLP w Krośnie. Tym razem gospodarzem turnieju zostało Nadleśnictwo Sieniawa, a mecze rozgrywano na obiektach sportowych w Adamówce oraz Majdanie Sieniawskim.

Do tegorocznych rozgrywek zgłosiło się 17 drużyn, w tym nadleśnictwa: Baligród, Bircza, Cisna, Dynów, Jarosław, Kolbuszowa, Lesko, Leżajsk, Lubaczów, Lutowiska, Narol, Oleszyce, Sieniawa, Stuposiany, Tuszyma, Ustrzyki Dolne oraz po kilku latach przerwy drużyna Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych  w Krośnie. Ponadto gościnnie w turnieju wystąpiła drużyna reprezentująca firmę drzewną z terenu nadleśnictwa, a mianowicie drużyna „Tartak KUZIO”, rozgrywając mecz towarzyski z drużyną leśników reprezentujących jednostki RDLP w Krośnie.

Po zarejestrowaniu wszystkich drużyn, przyszedł czas na losowanie grup, w wyniku którego drużyny spotkały się w następujących zestawieniach:

Grupa A: Nadleśnictwa: Dynów, Lubaczów, Lesko, Kolbuszowa, Cisna.

Grupa B:Nadleśnictwa: Jarosław, Baligród, Ustrzyki Dolne, Stuposiany.

Grupa C:Nadleśnictwa: Tuszyma, Sieniawa, Lutowiska, Narol.

Grupa D:RDLP w Krośnie, Nadleśnictwa: Bircza, Leżajsk, Oleszyce.

Po rozlosowaniu grup przyszła pora na oficjalne otwarcie turnieju. Mistrzostwa, jako gospodarz, otworzył Janusz Starzak, nadleśniczy Nadleśnictwa Sieniawa, życząc jednocześnie wszystkim zawodnikom udanej rywalizacji, zaciekłych pojedynków, w przyjaznej koleżeńskiej atmosferze, każdej drużynie zwycięstwa na miarę własnych oczekiwań, a gościom i kibicom dobrej zabawy oraz emocjonującego widowiska.

Rozgrywki w grupach eliminacyjnych, pomimo zaciętych meczów, przebiegały sprawnie. W wyniku rozstrzygnięć grupowych, do fazy pucharowej awansowały po dwie najlepsze drużyny z każdej grupy, do najlepszej ósemki mistrzostw awansowały drużyny:

Grupa A: Kolbuszowa, Lesko

Grupa B: Jarosław, Ustrzyki Dolne

Grupa C: Lutowiska, Sieniawa

Grupa D: Oleszyce, Bircza

Emocje z każdym meczem narastały, a starcia ćwierćfinałowe okraszone były wieloma fantastycznymi wymianami. Na tym etapie zwycięsko ze swoich potyczek wyszły ekipy nadleśnictwa: Kolbuszowa, Ustrzyki Dolne, Sieniawa, Oleszyce. W kolejnej już półfinałowej fazie los skojarzył drużyny: Kolbuszowej z Ustrzykami Dolnymi oraz Sieniawy z Oleszycami. Po niezwykle zaciętych bojach do finału awansowały drużyny nadleśnictw Kolbuszowa i Oleszyce, a walka o najniższe miejsce na podium przypadła reprezentacjom nadleśnictw Sieniawa i Ustrzyki Dolne.

Równolegle do meczów półfinałowych na jednym z boisk toczył się emocjonujący pojedynek drużyny „Tartak KUZIO” - sponsora tegorocznych mistrzostw, z reprezentacją złożoną z leśników występujących w turnieju. Po bardzo zaciętym pojedynku zwycięsko z potyczki wyszła drużyna „Tartak KUZIO” wygrywając spotkanie 3:1.

Walka o 3. miejsce rozegrała się pomiędzy nadleśnictwem Sieniawa i Ustrzyki Dolne. Po bardzo emocjonującym meczu wygrała drużyna gospodarzy – Nadleśnictwa Sieniawa, która pokonała nadleśnictwo Ustrzyki Dolne dopiero w tie breaku (2-1).

Finał pomiędzy nadleśnictwami Kolbuszowa i Oleszyce również zakończył się wynikiem 2-1 na korzyść ubiegłorocznych mistrzów. Tym samym po raz kolejny tytuł obroniła reprezentacja Nadleśnictwa Kolbuszowa.

Po zakończeniu zmagań siatkarskich przyszedł czas na losowanie nagród, których sponsorem była firma „Tartak KUZIO”, każdy uczestnik mistrzostw miał szansę na wylosowanie drobnych upominków oraz wspaniałych leżaków z logotypem sponsora tegorocznych mistrzostw.

Po całym dniu niesamowitych emocji przyszedł czas na podsumowanie turnieju. Turniej podsumował Przewodniczący ZO SITLiD w Krośnie Bartłomiej Peret wraz z sędzią głównym zawodów kol. Zenonem Szkamrukiem. Kolejno głos oddano zaproszonym gościom: panu wicestaroście Powiatu Przeworskiego – Jackowi Kierepce, wójtowi Gminy Adamówka Edwardowi Jarmuziewiczowi, którzy podziękowali wszystkim za sportową rywalizację, doceniając wysiłki zawodników obserwowane na siatkarskich boiskach.

W tym miejscu należą się również wielkie podziękowania dla gospodarzy, goszczących zawodników na swoich szkolnych obiektach: Małgorzacie Leja – dyrektorowi Szkoły Podstawowej w Majdanie Sieniawskim oraz Józefowi Połciowi – dyrektorowi Zespołu Szkół w Adamówce, Ewie Kubrak, prezes Stowarzyszenia Spartakus, którzy czynnie brali udział w turnieju, kibicując wszystkim drużynom, a także Spółdzielni „AS” z Adamówki zabezpieczającej turniej pod względem gastronomicznym.

Po wystąpieniu zaproszonych gości zostały rozdane wyróżnienia dla zawodników oraz drużyn wyróżniających się w tegorocznych zawodach. Oprócz pamiątkowych statuetek zawodnicy zostali nagrodzeni nagrodami ufundowanymi przez pozostałych sponsorów turnieju: NSZZ Solidarność, Związek Leśników Polskich oraz Polskie Towarzystwo Leśne.

Nagrody indywidualne nadane decyzją sędziów:

Najmłodszy zawodnik — Juliusz Janosik z N-ctwa Kolbuszowa,

Najstarszy zawodnik — Piotr Nowakowski z N-ctwa Lutowiska,

Nagroda dla grającego nadleśniczego – Janusz Bobik z N-ctwa Lesko,

Nagroda dla Klubu Kibica – Nadleśnictwo Stuposiany,

Nagroda Fair Play – drużyna N-ctwa Jarosław,

Miss Turnieju – Paulina Zawadzka z N-ctwa Cisna,

Najlepszy Broniący – Piotr Pętek z N-ctwa Ustrzyki Dolne,

Najlepszy Rozgrywający – Bartłomiej Szkamruk z N-ctwa Sieniawa,

Najlepszy Atakujący – Rafał Morawski z N-ctwa Oleszyce,

Najbardziej Wartościowy Zawodnik – Jarosław Janosik z N-ctwa Kolbuszowa

Po indywidualnych wyróżnieniach przyszedł czas na docenienie wszystkich drużyn za udział dzisiejszym turnieju. Każda z drużyn biorących udział w mistrzostwach otrzymała pamiątkową fotografię, upamiętniającą udział w tegorocznych mistrzostwach, a najlepsze drużyny zostały dodatkowo uhonorowane pamiątkowymi medalami oraz pucharami.

Turniej oficjalnie zakończył Janusz Starzak, nadleśniczy Nadleśnictwa Sieniawa, dziękując wszystkim drużynom za przybycie, świetną atmosferę i sportową rywalizację oraz zapraszając na wspólne podsumowanie  turnieju w Domu Weselnym, w Majdanie Sieniawskim.

Oczywiście nie możemy zapomnieć o kibicach obecnych na trybunach, którzy podczas turnieju gorąco kibicowali swoim drużynom stwarzając niesamowitą atmosferę.

XIX Turniej Piłki Siatkowej o Puchar Przewodniczącego ZO SITLiD w Krośnie rozgrywany na terenie Nadleśnictwa Sieniawa dobiegł końca, nic nam nie pozostało, jak zaprosić wszystkich na jubileuszowy XX Turniej Piłki Siatkowej o Puchar Przewodniczącego ZO SITLiD w Krośnie, który już za rok.

Tekst: Bartłomiej Szkamruk

Zdjęcia: Dariusz Tabisz


Przemiana pokoleń

Lasy były w przeszłości, są obecnie i będą w przyszłości. Dlaczego? Na tym właśnie polega nieustająca przemiana pokoleń. Starsze drzewa są wycinane, a na ich miejsce sadzone młode, żebyśmy za kolejne kilkadziesiąt lat również mogli cieszyć się pięknymi lasami.

W ostatnią sobotę 9 kwietnia po raz czwarty zebraliśmy się podczas akcji Otwartego Sadzenia Lasu, żeby wspólnie zasadzić młode sosny. Przez wiele lat będą pielęgnowane, aby w przyszłości stworzyć przestrzeń do spacerów, rekreacji, miejsca przebywania zwierząt, a kiedy nadejdzie ich wiek dojrzałości – powstanie z nich naturalny surowiec do budowy domów, mebli, czy produkcji ubrań.

Deszczowa aura za oknem może nie zachęcała do wyjścia z domu, jednak nie zabrakło amatorów spędzania czasu na świeżym powietrzu, którzy około 60-osobową grupą z dużym zaangażowaniem wdziali rękawice, wzięli kostury do sadzenia drzew i ruszyli na powierzchnię. To właśnie dzięki entuzjazmowi i pracy uczestników akcji wspólnie posadziliśmy około 1,5 tysiąca drzew, które czeka teraz kilkadziesiąt lat wzrostu, aby za około 100 lat ustąpić miejsca młodszemu, kolejnemu pokoleniu, zamykając i rozpoczynając jednocześnie następny cykl życia lasu. Serdecznie dziękujemy i zapraszamy do udziału w kolejnych latach, bo to na pewno nie jest ostatnie tego typu wydarzenie.

 

Tekst: Kinga Mazur

Zdjęcia: Kinga Mazur


ŁĄCZĄ NAS DRZEWA!

Pod takim hasłem ruszamy sadzić drzewa, przedłużając niejako obchody Międzynarodowego Święta Lasu. Już w najbliższą sobotę 9 kwietnia br. odbędzie się czwarta edycja Otwartego Sadzenia Lasu, podczas której wspólnie posadzimy młode sosny.

Leśnicy z Nadleśnictwa Kolbuszowa serdecznie zapraszają do wspólnej akcji sadzenia drzew, w lesie nieopodal szkółki leśnej w Świerczowie. Zbiórka uczestników sadzenia właśnie w szkółce leśnej w dniu 09.04.2022 r. o godzinie 1100. Sadzenie potrwa łącznie około dwie godziny, a po akcji zapraszamy wszystkich na wspólne ognisko. Szczegóły na załączonym plakacie.

Nadleśnictwo zapewnia wszystkie niezbędne materiały i narzędzia. Wystarczy zabrać ze sobą dobre samopoczucie i terenowy strój, a miła atmosfera sama przyjdzie wraz z kolejnymi minutami spędzanymi na świeżym powietrzu.

 

 

Kinga Mazur


WYPALANIU TRAW MÓWIMY NIE!

Czy wiesz, że za ponad połowę pożarów lasu odpowiedzialny jest człowiek i jego bezpośrednie działania? Podpalenia, nieostrożność przy posługiwaniu się ogniem, niedogaszone ogniska, wyrzucone niedopałki papierosów, czy wypalanie traw wiosną…

Śledząc w ostatnim czasie informacje na mediach społecznościowych, okazuje się, że w ciągu kilku dni miejscowe jednostki straży pożarnych już parę razy wyjeżdżały do pożarów traw i nieużytków. Przy pożarach traw giną drobne zwierzęta, które chowając się przed drapieżnikami, nie są w stanie uciec przed ogniem. To nie jedyna strata, ponieważ zdarza się również często, że wypalając trawy ogień przenosi się do pobliskiego lasu, gdzie niszczy roślinność, zaburza mikroklimat i burzy świat żyjących w nim zwierząt.

Pożary lasów są jednymi z trudniejszych do opanowania. Dlaczego? W takim płonącym sosnowym lesie, ogień może sięgać 20-30 metrów ponad wierzchołki drzew. Przy takich pożarach praca strażaków jest bardzo trudna, niebezpieczna i żmudna, a dodatkowo często bez wsparcia samolotu gaśniczego – pożar jest nie do opanowania.

Do najbardziej tragicznego pożaru lasu w powojennej Polsce doszło w 1992 r. w Rudach Raciborskich, gdzie akcja gaśnicza trwała 26 dni, w gaszeniu wzięło udział blisko 11 tysięcy osób, a spłonęło ponad 9 tysięcy hektarów. Mniejsze pożary lasów zdarzają się co roku, w różnych miejscach kraju i większości mogli byśmy uniknąć, zachowując zdrowy rozsądek w posługiwaniu się ogniem. Na skutek naszej nieostrożności cierpi przyroda i nasz budżet, bo pieniądze, które wydawane są na gaszenie pożarów, mogłyby trafić do potrzebujących. Zastanów się, zanim zapalisz w lesie ognisko, podpalisz trawę, lub wyrzucisz niedopałek papierosa. Bądź świadomy.

 

                            Tekst: Kinga Mazur


WIOSENNA SPRZEDAŻ SADZONEK

Już od poniedziałku, 21 marca 2022 r. rusza sprzedaż sadzonek drzew leśnych oraz krzewów ozdobnych.

W naszym  asortymencie znajdują się liczne gatunki lasotwórcze (m.in.  dąb, modrzew, świerk, buk       i inne) oraz krzewy ozdobne (m.in. żywotnik zachodni,   żywotnik thuja smaragd, świerk kłujący, jałowce płożące, jałowiec blue chip, jałowiec golden carpet, ostrokrzew, tawuły ).

Szczególną uwagę pragniemy zwrócić na żywotnik zachodni oraz świerka pospolitego i kłującego przeznaczonego do zadrzewień w cenie 2,50 zł/szt.

 

Sprzedaż będzie prowadzona w szkółce leśnej w Świerczowie

od poniedziałku do czwartku w godzinach 700 - 1400
oraz w piątki do godziny 1600

 

Szczegółowe informacje można uzyskać pod numerami telefonu:
17-227-80-48, 669-523-507

Mateusz Maciąg


Hodowla lasu – nauka i praktyka

Kiedy wszystko zaplanowano w Planie Urządzenia Lasu nadleśnictwo przystępuje do realizacji określonych w nim celów, które są rozłożone na 10 lat. Każdy fragment lasu został opisany i w każdym z osobna przewidziano co, kiedy i jak należy zrobić. Jednak wskazanie, w jaki sposób zrealizować wyznaczone cele spoczywa głównie na obszarze działań nazywanym tradycyjnie hodowlą lasu.

Co to jest hodowla lasu?

W największym skrócie są to czynności wykonywane w lesie, zmierzające do ukształtowania go w taki sposób, aby spełniał jednocześnie wszystkie wymagane funkcje: produkcyjne, środowiskowe i społeczne. Hodowla lasu wykorzystuje wiedzę wszystkich dyscyplin nauk leśnych, mając na uwadze podstawy poznanych procesów biologicznych, które występują w ekosystemie oraz związków zachodzących między lasem a warunkami klimatycznymi, wodnymi i glebowymi.

Co jest celem hodowli lasu?

Podstawowym celem jest zapewnienie ciągłości istnienia lasu, aby dzięki zrównoważonej gospodarce leśnej, teraz i w przyszłości można było korzystać z wszystkich dóbr, jakie może on zapewnić bez uszczerbku dla środowiska.

Jak hodowla lasu kształtuje obraz lasu?

Narzędziem wykorzystywanym do kształtowania lasu jest przemiana jego kolejnych pokoleń, a naśladowanie przez leśników sposobu, w jaki to następuje naturalnie, pozwala maksymalnie wykorzystać warunki środowiska występujące w danym miejscu. Przykładowo; jodła najlepiej będzie rosła tam, gdzie gleba, jej wilgotność i wysokość nad poziom morza jest dla niej najwłaściwsza, czyli  na pogórzu i w górach. W takim miejscu młode drzewka będą wyrastać z nasion drzew, które nad nimi rosną, a zróżnicowanie lasu, gdzie obok siebie rosną młode i stare drzewa, pozwala osiągnąć im największe rozmiary. Jednocześnie jodły są wtedy odporne na wiatry, okiście i inne zagrożenia. Zapewnia to również zachowanie wszystkich innych roślin, zwierząt i grzybów, związanych z takim typem lasu. Inaczej będzie to wyglądać tam, gdzie gleba jest bardziej piaszczysta, ma mniej wilgoci i klimat nizinny – takie warunki są najkorzystniejsze dla sosny, która rośnie zazwyczaj w lasach jednolitych wiekowo i gatunkowo.

Żeby osiągnąć efekt zdrowego i bogatego gatunkowo, zróżnicowanego lasu jodłowego i jednolitego zdrowego i bogatego gatunkowo drzewostanu sosnowego, przy jednoczesnym pozyskaniu najlepszego drewna, stosuje się inny sposób pozyskiwania drewna w tych obu ekosystemach – doborem tego właściwego sposobu zajmuje się też hodowla lasu.

Praktyczna hodowla lasu

Hodowla lasu wskazuje leśnikom według jakich zasad zagospodarować las na każdym jego etapie rozwoju. Inaczej postępuje się w starym lesie, który ustępuje kolejnemu pokoleniu, inaczej w młodocianym drzewostanie, promując przyszłościowe silne drzewa, a usuwając te, które nie rokują, a jeszcze inaczej tam, gdzie lasu do tej pory nie było i dopiero zalesiane są łąki i pola albo tereny poprzemysłowe.

Każda czynność hodowlana wpływa to, jaki las jest i jaki będzie w przyszłości.

Tam, gdzie jest możliwe wykorzystanie obsiewu z rosnących drzew, hodowla lasu kształtuje go poprzez odpowiednie cięcia. Ale w miejscach, gdzie nie jest to możliwe, hodowla zajmuje się również pozyskaniem najlepszych nasion z najlepszych drzew (realizacja Programu Zachowania Zasobów Genowych). Z tych nasion trzeba wyhodować na szkółkach leśnych właściwe sadzonki, a teren przygotować do sadzenie poprzez tzw. melioracje agrotechniczne. Sadzenie również nie odbywa się w przypadkowy sposób – określone są ilości i odstępy między sadzonkami, aby maksymalnie wykorzystać przestrzeń i zasoby. Inaczej robi się to na powierzchni, gdzie od dawna jest las, a inaczej tam gdzie lasu wcześniej nie było. Takie powierzchnie są w kolejnych latach doglądane, pielęgnowane z roślin, które przygłuszają młode drzewka i uzupełniane tam, gdzie sadzonki zostały zjedzone przez leśne zwierzęta, uschły albo zmarzły. W ciągu kolejnych dziesięcioleci młode drzewka stopniowo się wycina, najpierw usuwając te najgorszej jakości, później przeszkadzające tym najlepszym, które trwać będą w drzewostanie do jego dojrzałości.

Vademecum zamiast zakończenia

W lasach prowadzi się gospodarkę leśną według określonych reguł i zasad wypracowanych przez dziesięciolecia praktyki leśnej, opartej na badaniach naukowych. Vademecum tych zasad i praktyk, którymi leśnik się posiłkuje w codziennej pracy, zawiera dokument pt. „Zasady hodowli lasu”, w których na wstępie zapisano:

„Zasady hodowli lasu” stanowią uszczegółowienie celów i zasad gospodarki leśnej określonych w ustawie o lasach i „Polityce leśnej państwa”. Kontynuują kierunek hodowli lasu oparty zarówno na wzorcach naturalnych ukształtowanych w przeszłości, jak i na współczesnych procesach rozwoju zjawisk przyrodniczych, z uwzględnieniem wymogów społeczno-gospodarczych i zasad zrównoważonego rozwoju. Mają charakter kierunkowy i ramowy. Opierają się na udokumentowanych wynikach badań naukowych i doświadczeniach kolejnych pokoleń leśników. Podane w nich zasady mogą mieć zastosowanie w lasach wszystkich form własności.”

Żeby nie było tak łatwo

Na każdym etapie rozwoju lasu czyhają na niego niebezpieczeństwa naturalne, których źródłem mogą być grzyby, owady i zwierzęta, jak również wichury, pożary i opady śniegu oraz zanieczyszczenia małe, jak śmieci i duże, jak kwaśne deszcze, okresowy brak wody. Czuwaniem nad zagrożeniami, znajdowaniem sposobów zapobiegania im i zmniejszania już zaistniałych szkód, zajmuje się powiązany z hodowlą lasu dział „ochrony lasu”.

 

Tekst: Jacek Stankiewicz

 


„Jak pomóc naszym skrzydlatym przyjaciołom?”

Spotykając się w rodzinnym gronie w okresie zimowym, często snujemy opowieści w stylu „kiedyś to były zimy…”. Może faktycznie teraz zimą nie ma kilkunastostopniowych mrozów i śniegu jakby mniej, ale i tak niezmiennie zauważamy w przyrodzie zjawisko przygotowywania się zwierząt do tego cięższego dla nich okresu. Część ptaków odleciała, część została, a jeszcze inne przyleciały do nas z północy.

Te ptaki, które wędrują na południe, do tzw. ciepłych krajów wrócą do nas dopiero wiosną, ale te które zostają u nas, muszą sobie radzić w warunkach braku pożywienia. Często chcąc pomóc naszym skrzydlatym przyjaciołom, a przy okazji trochę ich popodglądać, decydujemy się na zimowe dokarmianie.

Pamiętajmy o kilku ważnych zasadach, tak żeby nie tylko ptaki cieszyły nasze oko, ale i żeby wykładane przez nas pożywienie cieszyło ich głodne brzuchy. Przede wszystkim należy dawać ptakom to, co występuje w naturze, na przykład ziarna zbóż i słonecznika, wyłuskane orzechy (za którymi ptaki wprost przepadają), będące świetnym źródłem tłuszczu, podobnie jak surowa, niesolona słonina. To bardzo ważne, żeby ptakom dawać nieprzetworzone pożywienie.

Ważny w dokarmianiu jest też termin  - ptakom pomagamy dopiero wtedy, gdy same nie mogą sobie poradzić i znaleźć naturalnego źródła pożywienia, gdy pojawi się pokrywa śnieżna. Pamiętajmy, że kiedy już się zdecydowaliśmy na dokarmianie, musimy robić to regularnie. Przecież nikt z nas nie chciałby z dnia na dzień, bez uprzedzenia, zostać bez źródła pożywienia. No i po trzecie, karmniki należy regularnie czyścić z resztek pożywienia i odchodów

Warto na przyszłość pomyśleć o tym, aby wiosną, sadząc krzewy w naszym przydomowym ogrodzie wsadzić kilka owocodajnych krzewów, na przykład kaliny, lub jarzębinę. Takie krzewy mają piękne, kolorowe owoce, a dodatkowo stanowią świetne, naturalne źródło pożywienia dla ptaków.

 

                              Tekst: Kinga Mazur


Plantacje leśne – czy to ma sens?

Historia kołem się toczy. Znowu w przestrzeni medialnej podejmowane są próby podziału lasów i ich funkcji w sposób schematyczny, czyli: tutaj ma być las bez jakiejkolwiek bezpośredniej ingerencji człowieka, jak to chcą niektórzy – naturalny, czyli bez dostępu do niego człowieka, w innym miejscu ma być las gospodarczy, a w jeszcze innym, zamiast lasu gospodarczego, „plantacja drzew”. To, że media dopuszczają do głosu dywagacje wszystkich zainteresowanych, nawet niekoniecznie mających podstawowe pojęcie w temacie, jest już rzeczywistością powszechną. Problem pojawia się, gdy również w przepisach prawa UE do głosu dochodzą tego typu idee i propozycje.

 

    Od razu informujemy; jest w naukach leśnych dział nazywany „plantacyjnym kierunkiem hodowli lasu”, który od XIX wieku, do lat 80. zeszłego stulecia wdrażał i podejmował szerokie próby rozpowszechnienia prostej recepty na produkcję drewna: szybko, tanio i w dużych ilościach.
Dlaczego jednak nie należy rozważać, jak niektórzy by chcieli, na obszarze nawet miliona hektarów w Polsce, realizowania takich pomysłów?     Z jednego oczywistego powodu –  ponieważ to się nie udało!
    Plantacje należy zakładać z drzew szybko rosnących, na żyznych siedliskach, stosować nawożenie, chronić przed wszystkimi zagrożeniami, przede wszystkim biotycznymi (intensywny oprysk przed owadami, wielkopowierzchniowe grodzenia przed zwierzyną, a nawet zupełna jej eliminacja). Ogólnie rzecz biorąc – w plantacji ważne jest tylko drewno, każdy inny składnik lasu jest niepożądany. Prawie jako pole kukurydzy – biologiczna pustynia.
    Skoro wtedy się nie udało, to dlaczego teraz miałoby być inaczej? My natomiast wiemy, że z konsekwencjami wcześniejszych prób takiego podporządkowania sobie praw przyrody borykamy się do dzisiaj.
    Ogromne problemy z monokulturami świerczyn w Beskidach to właśnie pokłosie takich plantacji, zakładanych początkiem XX wieku. Ogrom problemów, z jakimi zmagamy się (przede wszystkim gradacje korników) powinny dać do myślenia niektórym, że prosta droga i zerojedynkowa klasyfikacja lasu prowadzi do katastrofy.
    Leśnicy nie chcą na siedliskach żyznych „uprawiać” sosny tylko dla drewna, w krótkim cyklu, eliminując ze środowiska wszystko inne, bo to nie będzie las. Leśnicy chcą prowadzić drzewostany zgodne z siedliskiem, lasy złożone z drzew, krzewów, ptaków, owadów i grzybów, których wymaganiom ekologicznym odpowiadają drzewostany gospodarcze według obecnego, zrównoważonego modelu. Dlatego sosna na siedlisku boru świeżego nigdy nie może być nazwana plantacją, bo ten las to nie tylko drzewa.
    Polecamy wysłuchanie w tym kontekście wykładu prof. Jerzego Szwagrzyka (link poniżej), który choć mocno czasem w swoich rozważaniach kontestuje obecny model gospodarki leśnej, to jednocześnie jasno wskazuje, że próba plantacyjnej uprawy drzew w Polsce, konkretniej plantacje topolowe, już  próbowano realizować i nie osiągnęły one zamierzonego efektu (o czym mowa w 2h 23min). Jest to w efekcie odpowiedź na postawione wyżej pytanie oraz potwierdzenie założonej przez nas tezy.

    I na koniec; z leśnego punktu widzenia wybór jest oczywisty. Nie zmierzajmy do popełniania błędów z XIX wieku. Wyciągnijmy wnioski. Lasy zgodne z siedliskiem, użytkowane ekstensywnie, zróżnicowane przestrzennie, gatunkowo i wiekowo, zapewniają nie tylko drewno, ale pozwalają na zachowanie wszystkich innych funkcji – społecznych i przyrodniczych. Zapewniając też stałą dostępność siedlisk dla różnych gatunków. Jakby na przekór oczekiwaniom niektórych, w Polsce mamy rosnące zasoby drzewne, bogactwo siedlisk i gatunków niespotykane nigdzie indziej w Europie. Stosujmy zatem w praktyce zasadę przezorności – jeżeli nie wiemy, jakie będą skutki zmian – to nie wolno nam nic zmieniać. Takie postępowanie daje większe szanse osiągnięcia założonych celów. Szczególnie, jeśli mamy w pamięci złe przykłady i duże doświadczenie w tym zakresie.

Tekst:

Pracownicy Zespołu ds. Ochrony Zasobów Przyrodniczych

RDLP w Krośnie

 


Urządzić las – co to znaczy?

Z daleka każdy las wydaje się jednorodną masą pni i liści. Jednak wchodząc za linię pierwszych drzew dostrzegamy, jak wewnątrz jest różnorodny. Pod koronami drzew starszych rosną młodsze, niektóre iglaste, inne liściaste.

 

Pod nimi krzewy albo całkiem młodziutkie drzewka, a najniżej borówki, paprocie, mchy i znów dopiero co kiełkujące siewki drzew. Wydaje się niemożliwe, aby ogarnąć całość tej bujnej przyrody, zwłaszcza gdy dotyczy lasu gospodarczego.

Cały proces planowania gospodarki leśnej nazywany jest URZĄDZANIEM LASU. Ażeby dobrze zaplanować działania w lesie konieczne jest przeanalizowanie jego obecnego stanu i historii gospodarowania. Całość takiego planowania wykonują specjaliści w oparciu o aktualną wiedzę naukową, uwzględniając jednocześnie wszystkie przepisy prawa. Opisują oni nie tylko świat roślin, widoczny nad ziemią, ale zaglądają również w jej głębię, kopiąc próbne profile glebowe. Od tego bowiem, jakiego rodzaju jest gleba, ile ma różnorodnych warstw i jak mocno jest wilgotna, zależy skład gatunkowy, pokrój lasu i jego dynamika wzrostu.
Wynikiem pracy „urządzeniowców” jest dokument, według którego leśnicy hodują i pozyskują drzewa przez kolejne 10 lat. Plan Urządzenia Lasu to kilka opasłych tomów wraz z załączonymi tabelami i mapami, gdzie każdy skrawek drzewostanu, tzw. wydzielenie, ma swoje wskazania ochronne i gospodarcze.
Ważne! Zapisy PUL nie wynikają z koniunktury na drewno, widzimisię leśników czy ekologów, ani nawet oczekiwań politycznych – jest to czysto techniczna analiza tego, co trzeba zrobić w lesie, aby on przetrwał dla kolejnych pokoleń przy jednoczesnej możliwości  korzystania z drewna, dostępności dla każdego i czerpania z niego również innych dóbr – grzybów, jagód czy dzikich zwierząt. Takie podejście nazwane jest zrównoważoną gospodarką i w niewielu krajach na świecie jest tak skrupulatnie realizowane jak w Polsce.
Finansowanie wszystkich niezbędnych badań i całego procesu planowania odbywa się przy użyciu pieniędzy zebranych w funduszu leśnym, zasilanym dochodami ze sprzedawanego przez Lasy Państwowe drewna. Zresztą całość działalności LP finansowana jest ze sprzedaży drewna, w tym również działania na rzecz ochrony przyrody, pomocy samorządom, rozwoju badań naukowych, edukacji przyrodniczej, turystyki i wielu innych.
Działalność LP nie obciąża podatników swoimi kosztami, a sprzedaż drewna zasila budżet państwa.
Wracając do samego PUL, jest to dokumentem specjalistycznym, sporządzonym z użyciem pojęć branżowych, które dla osoby niezwiązanej z lasami mogą być niezrozumiałe. Ale czy ktoś rozumie w jakim języku mówią do nas informatycy, próbując wytłumaczyć co naprawili w naszym laptopie?
Jednak, zgodnie z przepisami prawa, poszczególne etapy opracowania PUL podawane są do publicznej wiadomości z możliwością składania uwag i wniosków, które są analizowane, a sposób ich rozpatrzenia również podawany jest do publicznej wiadomości. W ten sposób Lasy Państwowe realizują element edukacji ekologicznej społeczeństwa.
Zawsze najbardziej kontrowersyjną częścią planu jest ilość zaplanowanych do pozyskania w okresie przyszłych 10 lat drzew. Wyraża się ją ilością metrów sześciennych drewna. Ta konkretna wartość zawsze, dla osób niezwiązanych z branżą drzewną, a interesujących się lasem jest „zbyt duża”, a dla przedsiębiorców, którzy przetwarzają drewno i drwali, którzy żyją z ich ścinania „zbyt mała”.
Jednak określając ilość drewna do pozyskania w planowaniu urządzeniowym bierze się przede wszystkim pod uwagę potrzeby lasu, jego trwałości i stanu zdrowotnego. Hodowla lasu, nazywana „królową nauk leśnych”, jest podstawowym elementem w planowaniu urządzeniowym. Wiąże się to z potrzebą zachowania bioróżnorodności, stabilności, odporności na zagrożenia oraz możliwości spełniania jednocześnie wielu funkcji, w tym także społecznych.
Samo pozyskanie drewna ma w tym procesie aspekt drugoplanowy i nie jest celem planowania urządzeniowego. Pozyskane drewno daje jednak możliwość finansowania wszystkich działań w zakresie gospodarki leśnej i to bez konieczności sięgania do środków budżetowych, czyli  nie obciąża kieszeni obywateli.
Nie należy zapominać, że takie właśnie działania zorganizowanego leśnictwa realizowane są od stuleci, a w czasie od ostatniej wojny znacznie przyczyniły się do wzrostu lesistości, zasobności i jakości drzewostanów w naszym kraju.
Spojrzenie na las i pracę ludzi z nim związanych nie powinno zawężać się do krytykowania tego, co widzimy tu i teraz, ponieważ plan urządzenia lasu obejmuje pełne dekady, jego konsekwencje widoczne są przez dziesięciolecia, a nadrzędnym jego zadaniem jest zachowanie lasu w dobrej kondycji przez kolejne stulecia.

 

Ireneusz Kimla

 


OGŁOSZENIE O ZAKUPIE LASÓW I GRUNTÓW PRZEZNACZONYCH DO ZALESIENIA

Ogłoszenie o możliwości zakupu lasów

i gruntów przeznaczonych do zalesienia

 

Skarb Państwa – Państwowe Gospodarstwo Leśne Nadleśnictwo Kolbuszowa informuje, że jest zainteresowane nabyciem działek leśnych[1] oraz przeznaczonych do zalesienia[2], spełniających, co najmniej, jedno z poniższych kryteriów:

1) Bezpośrednio przylegających do gruntu w zarządzie Lasów Państwowych – dłuższym lub więcej niż jednym bokiem albo łączących kompleksy leśnie ze sobą lub z drogami publicznymi;

2) Stanowiących samodzielne jednostki gospodarowania, tj. nieruchomości o leśnym charakterze, z faktycznym i prawnym dostępem do dróg publicznych, umożlwiających jednocześnie prowadzenie na tych nieruchomościach racjonalnej gospodarki leśnej.

      Oferta dotyczy nieruchomości położonych na terenie gmin Dzikowiec, Cmolas, Kolbuszowa Obszar Wiejski, Niwiska, Raniżów, Kamień, Jeżowe w zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa Kolbuszowa[3].

      Podmioty zainteresowane ofertą, proszone są o kontakt na adres poczty elektronicznej: kolbuszowa@krosno.lasy.gov.pl lub bezpośrednio z pracownikiem merytorycznym Nadleśnictwa – Mariusz Mazurek, tel. 17 5812127, 697060093, e-mail: mariusz.mazurek@krosno.lasy.gov.pl.

      W celu umożliwienia wstępnej weryfikacji przydatności nieruchomości do nabycia, należy podać, co najmniej: nazwę gminy, nazwę obrębu ewidencyjnego (miejscowość) oraz numer działki.

Informacje dodatkowe:

Zawarcie umowy sprzedaży nieruchomości, wymaga uprzedniego uzyskania zgody Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych. Nabycie może nastąpić za cenę ustaloną w wyniku negocjacji, nie wyższą od wartości określonej przez rzeczoznawcę majątkowego[4].

Ogłoszenie nie stanowi oferty w rozumieniu art. 66 kodeksu cywilnego.

----------------------------------------------------------------------------------

[1] Oznaczone jako lasy w prowadzonej przez starostę ewidencji gruntów i budynków.

[2] Grunty przeznaczone do zalesienia określa miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego lub decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, tekst. jedn. Dz.U.2021.1275 ze zm.).

[3] Właściwe nadleśnictwo, ze względu na położenie nieruchomości, można ustalić na mapie interaktywnej (https://www.bdl.lasy.gov.pl)

[4] Art. 37 ust. 3 i 5 ustawy o lasach


„Jak lasy wpływają na klimat?”

Mówi się, że lasy to płuca Ziemi. O tym wiedzą już również uczniowie, którzy wzięli udział w tegorocznym konkursie wiedzy o ochronie przyrody na terenie powiatu kolbuszowskiego.

Za nami szesnasta edycja naszego corocznego konkursu wiedzy o ochronie przyrody na terenie powiatu kolbuszowskiego, współorganizowanego przez Nadleśnictwo Kolbuszowa i Starostwo Powiatowe w Kolbuszowej. W tym roku podtrzymaliśmy formułę konkursu i żeby wziąć udział, należało wykonać prezentację na temat wpływu lasów na klimat i przesłać ją do organizatorów.

Wpłynęło aż 47 prezentacji z 21 szkół, które w dniu 3 grudnia oceniła Główna Komisja Konkursowa (GKK), w skład której weszli pracownicy Starostwa Powiatowego wydziału Ochrony Środowiska oraz wydziału Promocji i Kultury, a także pracownik Nadleśnictwa Kolbuszowa.

NAGRODY w kategorii szkół podstawowych:

I miejsce – Konrad Kopeć – SP Dzikowiec

II miejsce – Aleksander Żołdak – SP Wilcza Wola

III miejsce – Zuzanna Kasza – SP Niwiska

IV miejsce – Julia Rębisz – SP Majdan królewski

V miejsce – Julia Urban – SP Trzęsówka.

NAGRODY w kategorii szkół średnich:

I miejsce – Wojciech Peret – LO im. Janka Bytnara w Kolbuszowej

II miejsce – Daria Wyka – ZST w Kolbuszowej

III miejsce – Weronika Bieleń - ZST w Kolbuszowej

III miejsce – Patrycja Czachor - ZST w Kolbuszowej

 

Uczestnicy konkursu nie tylko już wiedzą jak lasy wpływają na klimat, ale nawet dostrzegają przykłady w ich najbliższym otoczeniu. Podnoszenie świadomości ekologicznej społeczeństwa jest bardzo ważne w obliczu zachodzących zmian klimatu.

Gratulujemy zwycięzcom, a wszystkim uczestnikom serdecznie dziękujemy za zaangażowanie oraz udział w konkursie i już teraz zachęcamy do udziału za rok! Nagrody oraz dyplomy dla laureatów, ze względu na sytuację pandemiczną zostały dostarczone do odpowiednich szkół osobiście.

 

Tekst: Kinga Mazur


Raport „Społeczna Odpowiedzialność Lasów Państwowych” już dostępny

Od kilku dni można zapoznać się z treścią zwartego dokumentu prezentującego w przystępnej formie zasady i istotę funkcjonowania Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe. Prezentuje on również mnogość działań podejmowanych przez leśników w różnych dziedzinach życia gospodarczego i społecznego, jak również wkład w realizację funkcji środowiskowych za lata 2019-2020.

Lasy Państwowe funkcjonują od 1924 roku a ich misja społeczna realizowana jest poprzez wielofunkcyjną gospodarkę leśną, z założeniem, że trzy funkcje: gospodarcza, przyrodnicza i społeczna, są równoważne i ściśle ze sobą powiązane. Jednocześnie leśnictwo musi odpowiadać na zmieniające się oczekiwania społeczne, stąd ciągła ewolucja  w podejściu do  udostępniania lasów dla różnych form aktywności ludzkiej.

Zainteresowani znajdą w raporcie sporo danych liczbowych w odniesieniu do gospodarki leśnej, ochrony zasobów przyrody i turystyki.

Dokument „Społeczna Odpowiedzialność Lasów Państwowych”, dostępny na https://www.lasy.gov.pl/pl/informacje/publikacje/do-poczytania/spoleczna-odpowiedzialnosc-lasow-panstwowych-1

Zachęcamy do zapoznania się z jego treścią.

 

 

Tekst: Edward Marszałek

Rzecznik prasowy RDLP w Krośnie


ROŚNIE KOLEJNE POKOLENIE

Lasy tworzą korzystny mikroklimat, magazynują dwutlenek węgla, produkują tlen, a poza tym dostarczają nam wyjątkowego, uniwersalnego surowca jakim jest drewno.

Właśnie dlatego tak ważna jest dbałość o lasy i wszystkie jego funkcje, poczynając od przyrodniczej, obejmującej ochronę przyrody, poprzez społeczną, skupiającą się na udostępnieniu lasów wszystkim, którzy chcą z niego korzystać, na produkcyjnej - zapewniającej nam drewno kończąc.

Leśnicy w Polsce sadzą rocznie około 500 milionów drzew. W ostatnią sobotę 23 października w świerczowskim lesie podczas trzeciej już akcji Otwartego Sadzenia Lasu przybyło całkiem sporo nowych drzewek. Wprawdzie słupek rtęci na termometrze nie powędrował zbyt wysoko, ale to nie zniechęciło tych, którzy zaplanowali spędzić ten dzień w lesie, na łonie natury, sadząc drzewa wspólnie z leśnikami. Wraz z blisko 80-osobową grupą posadziliśmy około 3 tysięcy młodych sosen, które czeka teraz kilkadziesiąt lat wzrostu i pielęgnacji, aby za około 100 lat ustąpić miejsca młodszemu, kolejnemu pokoleniu, zamykając i rozpoczynając jednocześnie następny cykl życia lasu.

 

Kinga Mazur


PROMOCJA NA SZKÓŁCE LEŚNEJ

W tym roku jesienna sprzedaż sadzonek drzew leśnych i krzewów ozdobnych w szkółce leśnej w Świerczowie ruszyła 27 września 2021 r.

Oprócz gatunków lasotwórczych oraz krzewów ozdobnych w doniczkach mamy również gatunki drzew i krzewów ozdobnych w specjalnej promocyjnej cenie - jedynie 2 zł za sztukę. Taniej można kupić takie gatunki jak żywotnik zachodni, świerk kłujący, świerk pospolity, sosna czarna, jak również różne odmiany jałowców płożących, pigwowiec, mahonie czy tawuły.  

Sprzedaż jest prowadzona na szkółce leśnej w Świerczowie od poniedziałku do piątku w godzinach 700 - 1400. Szczegółowe informacje można uzyskać pod numerem telefonu: 669-523-507, 17 227 80 48.

Kinga Mazur

 


PRZEKAZANE DRZEWKA JUŻ ROSNĄ

Kolejna, jesienna akcja "sadziMY", zapoczątkowana przez Prezydenta RP przeszła już do historii. Młode drzewka, rozdane przez pracowników Nadleśnictwa Kolbuszowa wszystkim chętnym, którzy zjawili się pod siedzibą nadleśnictwa w czasie trwania akcji już rosną.

W tegorocznej akcji sadziMY przekazaliśmy 3000 szt. sadzonek różnych gatunków drzew. Wszyscy chętni, którzy zjawili się pod siedzibą nadleśnictwa w dniach trwania akcji (30.09 – 01.10.2021 r.) otrzymali po kilka sztuk młodych drzewek, do posadzenia we własnych ogródkach.
Wśród gatunków znalazła się królowa naszych polskich lasów – sosna zwyczajna, białokora brzoza brodawkowata, klon jawor, świerk pospolity, który być może stanie się kiedyś „po ubraniu” świąteczną ozdobą podwórka, miododajna lipa drobnolistna, trzmielina, śliwa potocznie zwana mirabelką, a także przyszłe potężne dęby szypułkowe.

Dziękujemy wszystkim, którzy przyłączyli się do akcji i posadzili swoje drzewko, które odwdzięczy się im pięknym wyglądem, a także stworzy w przyszłości specyficzny mikroklimat na podwórku.

Tekst: Kinga Mazur
Zdjęcia: Dariusz Tabisz,
Bogusława Ciosek,
Kinga Mazur

 


„Drzewiarze i leśnicy usiedli do stołu”

Jakie są obecnie potrzeby i problemy przemysłu drzewnego? Jakie są możliwości przygotowania i wyróbki sortymentów drewna? I w końcu, jak można przerobione drewno wykorzystać? O tym była okazja porozmawiać w ciągu dwudniowej konferencji naukowo-technicznej pn. „Oczekiwania przemysłu drzewnego wobec nowoczesnego leśnictwa”.

Zorganizowana przez Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych w Krośnie, wraz z Zarządem Oddziału Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Leśnictwa i Drzewnictwa w Krośnie konferencja, która miała miejsce w Leżajsku w dniach 29-30.09.2021 r., zgromadziła blisko 140 osób chętnych do podzielenia się swoimi spostrzeżeniami, jak również poszerzenia wiedzy na temat drzewnictwa i leśnictwa. Leśnicy wspólnie z przedstawicielami firm przetwarzających drewno usiedli do wspólnego „stołu” właśnie po to, aby poznać oczekiwania obu stron, przedyskutować problemy i znaleźć wspólnie rozwiązania. Pierwszego dnia osoby zaproszone przedstawiły referaty, zebrane w trzech blokach tematycznych skupiających takie informacje jak zmiany w technologii przerobu drewna, zmiany zachodzące w leśnictwie w obliczu wyzwań technologicznych, a także różnorodność możliwości wykorzystania drewna. Drugiego dnia uczestnicy odwiedzili firmy zajmujące się przerobem surowca, takie tak IKEA Industry, DANKROS, a także BRZOST oraz Ośrodek Hodowli Głuszca przy Nadleśnictwie Leżajsk, gdzie drewno zostało wykorzystane do stworzenia całej infrastruktury obiektu.

Dzięki licznym dyskusjom konferencja zaowocowała wieloma wnioskami na temat współpracy przedsiębiorców drzewnych i leśników. Ważnym spostrzeżeniem przedstawicieli firm było zwrócenie uwagi na odpowiednią sortymentację i podział drewna, ze względu na jego późniejsze przeznaczenie. Zmieniające się zasady sprzedaży drewna są stałym wyzwaniem dla firm przetwarzających ten surowiec, więc warto byłoby się zastanowić nad sporządzeniem zasad na dłuższy okres, tak żeby firmy mogły lepiej planować swoją działalność. Oczywiście nie zabrakło również tych pozytywnych aspektów dotychczasowej współpracy, jaką jest duża elastyczność w produkcji różnych sortymentów, dostosowanych do nowoczesnych technologii, coraz częściej pojawiających się w przemyśle drzewnym, jak również dobra atmosfera współpracy i otwartość na wszelkie rozmowy i dyskusje.
Ponadto uczestnicy podczas rozmów przekonali się, że coraz większą wagę powinniśmy przykładać do uświadamiania sobie i innym, że drewno jest surowcem ekologicznym, naturalnym, bardzo plastycznym, o szerokim spektrum zastosowań. Ten magiczny, w pełni odnawialny surowiec, jakim jest drewno – jest z lasu, co chociaż wydaje się oczywiste, nie dla wszystkich takie jest. Warto więc zdać sobie sprawę, że wspólne działania Lasów Państwowych, łączących wszystkie funkcje lasu oraz firm zajmujących się szeroko pojętym przetwórstwem drzewnym, pozwalają na wykorzystywanie drewna każdego dnia oraz pewność, że lasy będą spełniały również inne swoje funkcje jeszcze wiele lat.


Tekst: Kinga Mazur
Zdjęcia: Robert Sobkowicz

 


Święto Lasu 2021

Tym razem regionalne uroczystości odbyły się na terenie Nadleśnictwa Lubaczów w czwartek 2 września. Rozpoczęła je msza święta w kościele w Baszni Górnej, koncelebrowana pod przewodnictwem ks. bpa Mariana Rojka, zaś część oficjalną zorganizowano w Kresowej Osadzie w Baszni Dolnej.

 

Po odegraniu hymnu państwowego i hymnu leśników polskich, wygłoszeniu słowa powitania przez Roberta Banasia, nadleśniczego Nadleśnictwa Lubaczów, gospodarza terenu, głos zabrał Marek Marecki, dyrektor RDLP w Krośnie. W swoim wystąpieniu mówił m.in. o szukaniu rozwiązań nowych problemów, będących następstwem zmieniającej się sytuacji gospodarczej, związanej z pandemią, o realizacji zobowiązań wobec kontrahentów, zwrócił też uwagę na  dbałość o zdrowie i bezpieczne warunki pracy ponad 1600-osobowej rzeszy pracowników Dyrekcji.
Mówił też o bieżących zagrożeniach dla gospodarowania w lasach wynikających z przyjętej w czerwcu na szczeblu Unii Europejskiej strategii na rzecz bioróżnorodności do roku 2030, zakładającej między innymi objęcie ochroną ścisłą 10% powierzchni lądowej UE.
- Dla naszego kraju jest to ponad 10-krotny wzrost powierzchni, na której działalność ludzka będzie praktycznie wykluczona – zaznaczał dyrektor Marecki. -  Dlatego od kilku miesięcy staramy się informować społeczeństwo, władze samorządowe czy środowiska gospodarcze o możliwych następstwach i konsekwencjach  wdrożenia tych przepisów.
Jednocześnie podkreślił fakt, że leśnicy mimo dziejowych burz i zawirowań historii, dzięki poszanowaniu tradycji i konsolidacji środowiska zawodowego, sięgając do wiedzy i doświadczeń poprzedników, przetrwali jako zwarta grupa fachowców, potrafiąca stawić czoła wyzwaniom i wymogom współczesności.
Następnie odczytano list okolicznościowy nadesłany przez Józefa Kubicę, dyrektora generalnego LP.
Podniosłym punktem uroczystości było wręczanie odznaczeń państwowych i korporacyjnych. Wicewojewoda podkarpacki Jolanta Sawicka w imieniu Prezydenta RP udekorowała osiem osób krzyżami zasługi różnych stopni. Ponadto 11 osób udekorowała medalami Za Długoletnią Służbę, a czterem osobom wręczyła Medale Stulecia Odzyskanej Niepodległości. Z kolei dyrektor Marecki uhonorował dwie osoby „Kordelasem Leśnika Polskiego”. W imieniu odznaczonych dziękował Andrzej Modliszewski. Pełna lista odznaczonych.
 Były też sympatyczne podziękowania dla emerytowanych kierowników jednostek organizacyjnych RDLP w Krośnie, którzy zakończyli pracę zawodową w tym roku. Byli to Grażyna Zagrobelna, emerytowana dyrektor RDLP w Krośnie, Andrzej Dąbrowski, emerytowany nadleśniczy Nadleśnictwa Brzozów, Andrzej Kochmański, emerytowany nadleśniczy Nadleśnictwa Tuszyma i Janusz Skalski, emerytowany nadleśniczy Nadleśnictwa Narol.
Na tejże uroczystości odbyło się uroczyste przekazanie „buławy seniora podkarpackich nadleśniczych”. Z rąk Janusza Skalskiego przejął ją Stanisław Zagrobelny, nadleśniczy z Oleszyc.
Uroczystość tradycyjnie zakończono odtworzeniem historycznego hymnu leśników autorstwa Wiesława Krawczyńskiego, dyrektora lasów Ordynacji Potockich. Utwór ten napisany w latach 30. XX w. był wykonywany na corocznych uroczystościach Święta Lasu w Łańcucie odbywających się od 1933 roku.
Oprawę muzyczną święta zapewniał zespół sygnalistów „Echo Karpat”.

 

Tekst: Edward Marszałek
rzecznik prasowy RDLP w Krośnie
Zdjęcia: Edyta Śmieciuch, Nina Hamułka


Rusza 2 edycja treningów leśnych “Trenuj w lesie – BiegamBoLubię LASY”

Ruszamy z drugą edycją treningów na terenach Lasów Państwowych “Trenuj w lesie – BiegamBoLubię LASY” !

Ruszamy z drugą edycją treningów na terenach Lasów Państwowych “Trenuj w lesie – BiegamBoLubię LASY” !
 
Od 4 września rozpoczynamy po wakacyjnej przerwie kontynuację 2 edycji leśnych treningów. Na terenach 26 nadleśnictw będziecie mogli spotkać się z wykwalifikowanymi trenerami lekkiej atletyki i razem czerpać przyjemność z biegania na świeżym powietrzu. W Nadleśnictwie Kolbuszowa spotykamy się na początku ścieżki Białkówka w Nowej Wsi koło Kolbuszowej.
 
Kilka informacji o treningach:
 

  • będą realizowane w weekendy od 4 września do 19 grudnia,
  • trwają godzinę,
  • są przeznaczone zarówno dla tych, którzy na szlakach leśnych, czy w ogóle, stawiają swoje pierwsze biegowe kroki jak i dla bardziej zaawansowanych biegaczy,
  • są bezpłatne.
     

 


„PILARKĄ I SIEKIERĄ – CZY DA SIĘ BEZPIECZNIE?”

Za nami XV Regionalne Zawody Drwali – warsztaty dla pilarzy z Podkarpacia. Spośród dwudziestu trzech zawodników, tylko jeden mógł zdobyć najwyższe trofeum…

Prognozy na piątek 27.08.2021 r. były mało optymistyczne i zapowiadały intensywne, ciągłe opady deszczu. Na szczęście aura okazała się dla nas dużo bardziej łaskawa i XV Regionalne Zawody Drwali mogły odbyć się bez zbędnych zakłóceń i pilarze wyruszyli do lasu zgodnie z planem.

Właśnie w lesie, na wyznaczonej powierzchni odbyła się pierwsza, najbardziej niebezpieczna i wymagająca mnóstwo precyzji ścinka drzew. Konkurencja polegała na ścięciu i obaleniu wylosowanego drzewa, w czym najlepszy okazał się zawodnik z Nadleśnictwa Brzozów – Jan Łuc uzyskując bardzo wysoki wynik 592 punktów. Kolejne cztery konkurencje zostały zorganizowane na terenie Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej.

Pierwszą rozegraną tutaj, a drugą z kolei konkurencją było okrzesywanie drzewa, podczas której 220 punktów otrzymał Paweł Kopiec z Nadleśnictwa Tuszyma i to on okazał się najlepszy w realizacji tego zadania. Trzecia konkurencja rzutowała na dalszy przebieg zawodów, ponieważ polegała ona na zmianie łańcucha pilarki. Jeden mały błąd podczas zakładania łańcucha może uniemożliwić dalszą pracę pilarką, a raz źle założony łańcuch nie może być już zmieniony przed kolejnymi zmaganiami. Bezkonkurencyjny okazał się tutaj zawodnik z Nadleśnictwa Krasiczyn Damian Tomański, uzyskawszy 120 punktów. Czwarta konkurencja polegała na złożonej przerzynce przygotowanych wcześniej kłód. Jest to wyjątkowo trudne zadanie, ponieważ kłody są ułożone pod różnymi kątami i trzeba odciąć po dwa równe krążki o odpowiednich wymiarach. W tej konkurencji najlepiej wypadł Ryszard Staroń z Nadleśnictwa Sieniawa z wynikiem 180 punktów. Ostatnią konkurencją jest dokładność przerzynki. Na tym etapie już niewiele dzieli zawodników od końca rywalizacji, ale trzeba zachować zimną krew, aby nie zrobić jakiegoś fałszywego kroku. I tutaj znów najlepszy okazał się Ryszard Staroń, zdobywając 294 punkty.

Najtrudniejszą konkurencją, która niesie za sobą największą liczbę punktów jest ścinka drzew i właśnie zawodnik z 21 numerem startowym– Jan Łuc, który w tej konkurencji zdobył ich najwięcej stanął na najwyższym stopniu podium z łączną liczbą punktów 1314. Na drugim miejscu podium stanął Zbigniew Piwko z Nadleśnictwa Rymanów, uzyskując również bardzo wysoki, 1287 punktowy wynik. Na najniższym stopniu podium znalazł się Andrzej Kraus z Nadleśnictwa Komańcza z wynikiem 1271 punktów.

Wszyscy zawodnicy biorący udział w zawodach zasłużyli na pochwałę oraz nagrody, a nie byłoby to możliwe gdyby nie nasi sponsorzy: Stihl, Makita, Husqvarna, Celfast, RDLP W Krośnie, ZOL Tarnobrzeg, FITMET, PSB Mrówka, Ampere, LAS-FRONT Mateusz Janiec, Piotr Faraś, Robert Piętowski i Krzysztof Uszkowski.

Całe zawody przebiegły na bardzo wysokim poziomie, ponieważ aż piętnastu zawodników uzyskało łączny wynik ponad 1000 punktów. Nad bezpieczeństwem osób uczestniczących w zawodach czuwali ratownicy, ale na szczęście wszystko odbyło się bezpiecznie i mogli uczestniczyć tylko jako obserwatorzy. W tak trudnej pracy, jaką jest praca pilarza liczy się spokój, opanowanie i umiejętność przewidywania sytuacji. Pośpiech jest tutaj zdecydowanie złym doradcą. Nigdy nie wolno o tym zapominać i właśnie przypomnienie o tym naszym pilarzom jest głównym celem jaki przyświeca co roku organizatorom warsztatów.
 

Tekst: Kinga Mazur
Zdjęcia: Dariusz Tabisz